O urodzie - kilka ważnych informacji o zabiegach kosmetycznych

m pozostawia się wąski pasek włosów nad łechtaczką. Taka częściowa depilacja brazylijska nazywana jest też depilacją francuską. Depilację brazylijską przeprowadza się za pomocą wosku opartego na wosku pszczelim lub pasty cukrow

Dodane: 07-01-2017 06:08
O urodzie - kilka ważnych informacji o zabiegach kosmetycznych

Definicja depilacji brazylijskiej

Depilacja brazylijska ? rodzaj depilacji intymnej obejmujący usunięcie całego owłosienia z łona, pośladków, warg sromowych oraz okolic odbytu. Czasem pozostawia się wąski pasek włosów nad łechtaczką. Taka częściowa depilacja brazylijska nazywana jest też depilacją francuską.

Depilację brazylijską przeprowadza się za pomocą wosku opartego na wosku pszczelim lub pasty cukrowej. Pojedyncze włoski są usuwane na końcu przy użyciu pincety1.

W zamierzchłych czasach mieszkanki okolic Morza Śródziemnego (Grecja, Rzym, Egipt, Anatolia, Persja) depilowały owłosienie łonowe. Było to podyktowane względami higienicznymi oraz religijnymi. W kulturach tych narodów jakiekolwiek owłosienie na ciele kobiety było nieakceptowane społecznie. W 1987 roku siedem sióstr pochodzenia brazylijskiego, Jocely, Jonice, Joyce, Janea, Jussara, Juracy i Judseia Padilha, otworzyło w Nowym Jorku J. Sisters International Salon, który oferował depilację brazylijską2. Zabieg zyskał popularność w Stanach Zjednoczonych w latach 90. XX wieku.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Depilacja_brazylijska


Powinnaś wiedzieć - lakier do włosów

Lakier do włosów ? popularna nazwa alkoholowego, wodno-alkoholowego lub rzadziej wodnego roztworu żywicy, używanego do utrwalenia fryzury. W opakowaniu z pompką mechaniczną lub ze sprężonym gazem lakier aplikowany jest równomiernie na włosy w postaci aerozolu. Po odparowaniu rozpuszczalnika żywica tworzy cienką warstwę na powierzchni włosa oraz łączy skrzyżowane włosy, co pozwala na modelowanie i utrwalenie fryzury. W zależności od rodzaju żywicy, jej zawartości i obecności innych dodatków uzyskuje się lakiery o różnym stopniu trwałości, sztywności i odporności na zmienne warunki atmosferyczne.

Najpowszechniej stosowanymi żywicami są kopolimery: akrylowe, octanu winylu, poliuretanowe lub pochodne poliwinylopirolidonu. Pierwsze lakiery do włosów zawierały naturalne żywice, jak np. szelak, a do połowy lat 70. freony, jako gazy pędne1.

Obecnie w lakierach do włosów stosuje się jedną lub mieszaninę żywic polimerowych rozpuszczonych w etanolu z dodatkiem plastyfikatorów: silikonów, estrów kwasów tłuszczowych i środków pomocniczych: filtrów UV, pantenolu i kompozycji zapachowej. Lakiery w pojemnikach ciśnieniowych zawierają ponadto od 20 do 60% gazu pędnego (propelenta). W Europie gazami pędnymi są najczęściej eter dimetylowy (DME) lub mieszanina propanu, butanu i izobutanu. W USA nadal dopuszcza się fluoropochodne np. difluoroetan (HFC-152a), ponadto lakiery w aerozolu podlegają tam regulacjom dotyczącym zawartości lotnych substancji organicznych (VOC)2.

Jakość użytkową lakierów do włosów testuje się najczęściej w sposób obiektywny ze względu na:

trwałość utrwalenia fryzury w warunkach wysokiej wilgotności powietrza (HHCR)3
sztywność powstającego na włosach filmu polimerowego
zmywalność szamponem
oraz subiektywnie pod względem:

wrażeń sensorycznych,
połysku,
powstawania tzw. pseudołupieżu z wykruszającego się filmu polimerowego.
Lakier do włosów został opracowany i wyprodukowany po raz pierwszy w roku 1948 w firmie Chase Products Company, Broadview, Illinois, USA.

Lakiery do włosów są bardzo łatwopalne a pojemniki należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż zalecona na opakowaniu (najczęściej 50 °C), gdyż mogą eksplodować.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Lakier_do_w%C5%82os%C3%B3w


Tusz do rzęs - historia produktu

Rzęsy farbowano już w starożytności. Aby usztywnić i uwydatnić kolor oraz gęstość rzęs, starożytne Egipcjanki stosowały mieszaninę sadzy, oliwy i białka1. Pomysł został potem przejęty przez Greczynki i rozpowszechniony w kulturze śródziemnomorskiej.

Pierwsze próby stworzenia dzisiejszej maskary zapoczątkował francuski przedsiębiorca Eugene Rimmel w 1860 roku. Zrobił on tusz do rzęs, oparty na sproszkowanym węglu, rozcieńczanym zwykłą wodą i nakładanym na rzęsy za pomocą szczoteczki. Jego nazwisko szybko zostało skojarzone z produkcją tego specyfiku. Określenie "rimmel" na tusz do rzęs było stosowane w wielu językach2.

Prawdziwa mascara powstała w 1913 roku, dzięki chemikowi T.L. Williamsowi. Wiąże się z nią historia nieszczęśliwej miłości Maybeli, siostry Williamsa, która była zdradzana przez swojego narzeczonego. Williams pragnął pomóc swojej siostrze, więc wymyślił produkt do codziennego użytku, który nadałby jej spojrzeniu głębi i zarazem przyciągnął zainteresowanie mężczyzny. W tym celu wymieszał wazelinę z pyłem węglowym. Specyfik stosowany przez Maybelę musiał wywrzeć na jej narzeczonym ogromne wrażenie, bo po roku wyszła za mąż. W 1915 Williams założył firmę Maybelline. Jej nazwa pochodzi od połączenia słów: Maybel oraz vaseline3.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tusz_do_rz%C4%99s